تاثیر اجرای یک برنامه راند آموزش به بیمار در بخش داخلی دو، بیمارستان قائم(عج)مشهد                    سال 1393-94

 

مینا مصطفوی1، محمد تقی سیاح2،محبوبه محبی3، سمیه گری نسب4، زینب منتصری5، اکرم تبادکان6، ندا موحدی


1 کارشناس پرستاری، سرپرستار بخش داخلی دو، بیمارستان قائم (عج) مشهد mostafavim2@mums.ac.ir

2 کارشناس ارشدپرستاری، پرستار بخش داخلی دو،  بیمارستان قائم (عج) مشهد

3 کارشناس ارشد پرستاری، پرستار بخش داخلی دو، بیمارستان قائم (عج) مشهد

4 کارشناس پرستاری، پرستار بخش داخلی دو، بیمارستان قائم (عج) مشهد

5 کارشناس پرستاری، پرستار بخش داخلی دو، بیمارستان قائم (عج) مشهد

6 کارشناس پرستاری، پرستار بخش داخلی دو، بیمارستان قائم (عج) مشهد

7 کارشناس پرستاری، پرستار بخش ICU جراحی، بیمارستان قائم (عج) مشهد

 

مقدمه:

راند بالینی برهویت حرفه ای پرستاران تاثیر غیر قابل انکاری دارد. مهمترین هدف در راند آموزش به بیمار ارزیابی مسائل و مشکلات آموزشی بیمار می باشد. راند آموزش بربالین، بعنوان اولین تجربه برای افزایش انگیزه در بین پرستاران شاغل در بخش داخلی دو بود. بخشی که با گنجاندن چهار گروه اصلی بیماریها در خود( گوارش- غدد – پوست و کلیه) ، فشار کاری زیادی را برای پرستاران این بخش ایجاد کرده و سبب می شد فرصت مطالعه و شناخت اولویتهای آموزشی ، تنها معطوف به دوران تحصیل گردد. فرصت محدود پرستاران در این بخش، سبب ایجاد راهکاری، برای افزایش اطلاعات آموزشی نمود. لذا یک برنامه راند آموزش به بیمار، بعنوان اولین تجربه بالین، در بخش داخلی دو اجرا شد.

 

روش کار:

در این مطالعه توصیفی مقطعی کلیه پرستاران بخش داخلی دو، بیمارستان قائم (عج) مشهد در سال 1393-1394 بررسی شدند. نمونه‌گیری به شیوه چندمرحله‌ای از کلیه پرستاران بخش داخلی دو (رسمی-پیمانی-طرحی و تبصره) طی راندهای بالینی توسط رابط آموزش به بیمار و سوپروایزر آموزشی بیمارستان قائم (عج)  انجام گرفت.قبل از شروع طی چهار جلسه روشهای مهارتهای عملکردی در راند بالینی آموزش داده شد. جمع‌آوری داده‌ها از طریق چک لیست مشاهده (قبل از راند اصلی توسط پرسنل و سپس آخرین راند بالین) انجام شد. بررسی مهارتهای آموزشی پرستاران که روایی و پایایی آن توسط اساتید دانشگاه علوم پزشکی مشهد تایید شده بود؛ صورت گرفت. داده ها پس از جمع آوری توسط نرم افزار  16SPSS تجزیه و تحلیل شد

 

یافته‌ها:

میانگین سنی پرستاران 5/6 ±8/24 سال بود. 5/80 % زن، 7/67 % استخدام پیمانی بودند. میانگین نمره عملکرد آموزشی پرستاران 9/3±5/20 بود (بالاترین نمره 24 و کمترین نمره 0). بیشترین مواردی که توسط پرستاران در حین آموزش رعایت می‌شد شامل آموزش با رعایت ادب و احترام (2/95 %)، بیان ساده و قابل درک (4/87 %)، جلب توجه بیمار به آموزش ضمن بررسی وضعیت روحی و روانی (5/67 %)، سازماندهی نکات آموزشی و تسلط بر محتوا (2/71 %) و ارائه مطالب آموزشی به صورت کوتاه، اختصاصی و ساده (4/72 %) بود. مواردی که به خوبی رعایت نمی‌شد شامل معرفی خود قبل از آموزش (5/40)، مرور مطالب آموزش داده شده در شیفت قبل (8/45 %) و استفاده صحیح از مطالب آموزشی چاپی (6/56 %) بود.

 

بحث و نتیجه‌گیری:

با توجه به نتایج بدست آمده کمترین نمرات مربوط به کم توجهی به معرفی خود به بیمار و مرور آموزشهای داده شده است بنابراین تقویت راهکارهای موثر و بسترهای آموزشی و انگیزشی سبب افزایش کیفیت مهارتهای آموزشی ضروری است.

 

کلیدواژه: مهارتهای آموزشی،راندآموزش به بیمار،آموزش به بیمار