تشخیص هپاتیت  Detection of hepatitis :

به چند دلیل مختلف ،تشخیص بیماری هپاتیت همیشه آسان نمی باشد که مهمترین دلیل ،آن است که

بسیاری از مبتلایان به هپاتیت از بیماری خود ،آگاهی ندارند و بنابر این دنبال درمان خود هم نمیروند.به

همین دلیل این بیماران به مدت چندین سال بدون تشخیص باقی می مانند.ویروس هپاتیت می تواند به

مدت چندین سال در بدن بیمار مخفی شود بدون این که سوءظن کسی را بر انگیزد . حتی وقتی که

بیماران احساس بیماری میکنند ،علائم آن میتواندبا سایر بیماریها به آسانی اشتباه گرفته شود  اغلب

افرادی که به دلایل دیگری انجام می دهند از بیماری خود مطلع می شوند .

شایع ترین علامت در بیماران مبتلا به هپاتیت خستگی می باشد که بسیاری از بیماران و پزشکان این

خستگی را اشتباها به انجام کارهای بیش از حد ،استرس و یا افسردگی آنها مربوط می دانند.

سایر علامت ها به قدری به علائم آنفولانزا یا مسمومیت ساده غذایی  شبیه هستند که معمولا احتمال

ابتلاء به هپاتیت نادیده گرفته می شود .در نتیجه این بیماران ممکن است چندین سال متوجه باشند که

آنها دچار ناراحتی خاصی هستند اما نمی دانند که این ناراحتی ها چه می باشد.

علائم و نشانه های هپاتیت Signs and symptoms of hepatitis :

۱ - زردی

۲ - پر رنگ شدن ادرار

۳ - کم رنگ شدن مدفوع

۴ - خستگی

۵ - تهوع

۶ - درد شکم

۷ - بی اشتهایی

گرچه علائم و مشکلات هپاتیت اغلب به سختی از علائم سایر بیماریها تشخیص داده می شوند،اما

بعضی از علائم آن را می توان مخصوص بیماری هپاتیت دانست.در بین این علائم ،زردی(یرقان) که عبارت

است از زرد شدن پوست و یا زرد شدن سفیدی چشمها از مهمترین علائم آن می باشد.زردی هنگامی

روی می دهد  که کبد قادر  به از بین بردن مواد زائدی که اصطلاحا به آن "بیلی روبین"(bilirubin) گفته

می شود ،می باشد.

بیلی روبین از گلبولهای قرمز  پیرو کهنه ایجاد می شود .افزایش بیلی روبین در خون باعث زرد شدن

پوست  و سفیدی چشمها می شود.همچنین باعث می شود ادرار این افراد پر رنگ شده و مدفوع آنها

بی رنگ مانند گچ شود.

سایر علائم که گاهی اوقات در بیماری هپاتیت دیده می شود عبارت است از :

۱ - خار ش پوست

۲ - از دست دان اشتها و درد در ناحیه کبد (قسمت راست قفسه سینه)

وقتی همه این علائم به همراه زردی در فردی ایجاد شوند نشان دهنده آسیب کبد و هپاتیت می باشد

اما وقتی به تنهایی ایجاد می گردند،اغلب با سایر بیماریها اشتباه گرفته می شود.

آزمایش هپاتیت Hepatitis Testing :

وقتی علائم فردی ، پزشک را مشکوک می کند،معمولا پزشک چندین آزمایش ر ا برای بیمارش

درخواست می نماید.آنتی بادی ها (پادتن ها)،پروتئین هایی هستند که بدن برای مقابله با ویروس ها یا

باکتری ها می سازد.آنتی بادیها  در خون افراد مبتلا به هپاتیت آ و ب وایی دیده می شوند.برای مثال اگر

در خون فردی آنتی بادی هپاتیت آ دیده شد،نشان دهنده آلوده بودن آن فرد با ویروس هپاتیت آ

می باشد.هرچه مقدار این آنتی بادی بیشتر باشد نشان دهنده عفونت می باشد.وجود آنتی بادی

هپاتیت ایی نه تنها نشان دهنده مبتلا بودن آن افراد به هپاتیت ایی می باشد بلکه نشان دهنده مسری

بودن آن نیز می  باشد.

برخلاف هپاتیت های آ،ب،ایی؛آنتی بادی های هپاتیت سی ممکن است در خون افراد مبتلا به هپاتیت

سی دیده نشود ،زیرا ویروس هپاتیت سی قادر است که در بدن مخفی شود و خودرا نشان ندهد .در

نتیجه سیستم دفاعی بدن بر علیه این ویروس نمی تواند آنتی بادی ایجاد نماید.به همین دلیل  ،وقتی

پزشک در فردی مشکوک به هپاتیت سی می شود ،سایر آزمایشهایی که عملکرد کبد را اندازه

می گیرند را در خواست می نماید.شایع ترین آزمایشی که در این مورد ،تقاضا  می شود آزمایش

اندازه گیری ALT  یا آلانین آمینو ترانسفراز(Alanine Aminotransferase) می باشد.آلانین آمینوترانسفراز

(َ   ( ALT یک آنزیم است که وقتی کبد دچار صدمه و التهاب می شود تولید می گردد.هرچه میزان ALT

در خون بیشتر باشد ، نشان دهنده شدت بیشتر التهاب کبد می باشد.

آزمایش دیگر ،آزمایش اندازه گیری بیلی روبین خون می باشد .هرچه میزان بیلی روبین در خون بیشتر

باشد نشان دهنده آن است که کبد قادر به پاک سازی خون از این مواد نمی باشد و کارش را به خوبی

انجام نمی دهد.

گرچه با انجام آزمایش های خون ،تا حدود زیادی می توانیم به تشخیص هپاتیت در افراد مبتلا به آن

دست یابیم ، اما گاهی اوقات نیز مجبور می شویم برای اینکه به تشخیص نهایی برسیم از بیوپسی کبد

( نمونه برداری از کبد) استفاده کنیم .بیوپسی کبد ،تنها روش کاملا مطمئن در تشخیص هپاتیت سی

می باشد .همچنین به تشخیص سایر بیماریها مثل سرطان کبد نیز کمک می کند . در طی بیوپسی از

کبد ،یک سوزن نازک به داخل کبد فرو می شود و تکه کوچکی ازکبد را بیرون می آورد .این نمونه را سپس

به آزمایشگاه می فرستند و در آنجا با میکروسکوپ بررسی میکندد .معمولا برای اینکه بیمار درد کمتری

احساس کند ،محل انجام بیوپسی را با بی حسی موضعی ،بی حس می کنند گرچه کل عمل

نمونه برداری از کبد فقط چند دقیقه طول می کشد،اما بعد از آن ،بیمار باید به مدت چهار تا شش ساعت

بطور بی حرکت بر روی تخت دراز بکشد تا ازخون ریزی از کبد جلوگیری شود. 

درمان های رایج Current treatments :

وقتی تشخیص هپاتیت در بیماری داده شد، پزشک شدت آسیب وارده به کبد را ارزیابی می کند و

بر اساس آن ،درمان تجویز می کند .صرف نظر از نوع درمانی که تجویز میشود هدف پزشک ،پیشگیری یا

به تاخیر انداختن صدمه کبدی ،حفظ عملکرد کبد،و تسکین علائم بیماری هپاتیت می باشد.وقتی با

انجام آزمایشات معلوم شود که صدمه وارده به کبد ،اندک می باشد بسیاری از پزشکان و بیماران ترجیح

می دهند  که درمان را به تاخیر بیندازند زیرا درمان هپاتیت اغلب کاملا ناخوشایند می باشد.اگر کبد دچار

صدمه شدیدتری شده باشد ،درمان دارویی معمولا تجویز می گردد.متاسفانه امروزه داروهای زیادی وجود

ندارند  که بتوانند بطور موثر هپاتیت را درمان کنند.فقط چند داروی محدود وجود دارد که می تواند بدون

اینکه به سلولهای بدن آسیبی برسانند،به ویروسها حمله کنند.سایر  داروها ،به غیر از اینکه موجب از

بین رفتن ویروسها می شوند ،به سلولهای کبدی نیز آسیب می رسانند.بنابر این فقط از چند داروی خاص

که به داروهای آنتی ویرال(ضد ویروس) معروف هستند می توان در درمان هپاتیت استفاده نمود.

 داروها و اثرات آنها Drugs and their effects :

در حال حاضر از داروی ضد ویروسی به نام" اینترفرون"   بطور گسترده ای برای درمان هپاتیت استفاده

می شود.اینترفرون که داروی ضد ویروس بسیار قدرتمندی می باشد کپی مصنوعی از یک پروتئین است

که نام آن نیز اینترفرون می باشد و بطور طبیعی در بدن برای مقابله  با ویروسها ساخته می شود.

اینتر فرون با چسبیدن به ویروسها و جلوگیری از تکثیر آنها اثر خود را نشان می دهد بدون اینکه به

سلولهای کبدی آسیبی برساند.گرچه اینترفرون برای همه افراد به یک اندازه موثز نمی باشد ،اما در

بعضی از افراد می تواند هپاتیت را به طور کامل از بین ببرد و یا اینکه از شدت بیماریزایی ویروس بکاهد و

آسیب کبدی را کمتر نماید.از آنجائی که اینتر فرون بصورت آمپول بوده و باید هفته ای سه بار و به مدت

شش ماه تا یک سال تزریق شود،بیماران یاد می گیرند که خودشان آمپول را به خودشان تزریق کنند.  

گاهی اوقات اینترفرون را همراه با یک داروی ضد ویروس دیگر به نام "ریباویرین"   تجویز می کنند .ریباویرین

بصورت قرص می باشد و روزی شش قرص به مدت شش ماه تا دو سال تجویز می گردد.درمان ترکیبی

اینترفرون همراه با ریباویرین ،بسیار قوی تر از درمان تنهایی اینترفرون می باشد.این درمان برای بیمارانی

که اینترفرون به تنهایی باعث بهبود آنها نمی باشد و نیز در بیمارانی که بعد از پایان درمان با اینتر فرون

بیماریشان دوباره باز می گردد استفاده می شود .گرچه تحقیقات نشان می دهد که درمان با ریباویرین

به تنهایی و بدون همراهی با اینترفرون هیچگونه اثری بر روی ویروس هپاتیت ندارد،اما به نظر می رسد که

وقتی با اینترفرون ترکیب می شود ،به آن در از بین بردن ویروسها کمک میکند.

متاسفانه نه درمان اینترفرون به تنهایی و نه همراه با ریباویرین در همه بیماران موثر نمی باشد.پس از

یکسال درمان با این داروها ،فقط 20 درصد بیماران از دست ویروس خلاص می شوند.سی درصد از

بیماران نیز کاهش قابل توجهی در صدمات کبد شان و نیز آنتی بادیها دیده می شوند اما با این حال هنوز

هم به ویروس هپاتیت آلوده هستند.50 درصد باقیمانده بیماران هیچگونه پاسخی به درمان نمی دهند و

این داروها بر روی آنها بی اثر می باشد .متخصصین معتقدند که داروهای ضد ویروس وقتی بیشتر موثر

هستند که تعداد ویروس های بدن کم باشد.

 عوارض جانبی اینترفرون Side effects of interferon :

صرف نظر از اینکه اینترفرون بر روی بیماری موثر می باشد یا خیر ،اکثر بیمارانی که از این داروها استفاده

می کنند دچار عوارض جانبی آن می شوند .

این عوارض جانبی معمولا 4 تا 6 ساعت بعد از تزریق اینتر فرون ایجاد می شود و در اوایل شروع درمان

شدیدتر می باشد.

شایع ترین عوارض :

پیدایش علائمی مانند آنفولانزا مانند:

درد عضلات بدن - خستگی -  تب و لرز - سردرد و تهوع

((متخصصین معتقدند که این علائم که معمولا تصور می شود بعلت ویروس آنفولانزا  ایجاد شده اند ،در

واقع هنگامی تولید می شوند که بدن بطور طبیعی برای جلوگیری از تکثیر ویروس آنفولانزا تولید اینترفرون

می کند.بنابراین ،درمان با اینترفرون مصنوعی نیز تولید  همین علائم را در بدن خواهد کرد.))

 

سایر عوارض مصرف اینترفرون :

ریزش موها - احساس مزه فلزی در دهان - خارش پوست - قرمز شدن پوست - کاهش وزن  - افسردگی

و زود عصبانی شدن

(این عوارض معمولا کمتر رخ می دهد اما میتواند در بعضی از بیماران باعث مشکلاتی شود .)

 درمان جراحی Surgical treatment of :

اگر صدمات وارده بر کبد بر اثر بیماری هپاتیت به قدری باشد که خطر توقف کامل فعالیت کبد وجود داشته

باشد ،نه درمان با اینترفرون و نه درمان ترکیبی با ریباویرین نمی توانند هیچ کمکی بکنند .در نتیجه در

چنین مواردی ممکن است نیاز به پیوند کبد باشد .

گرچه اکثر بیماران مبتلا به هپاتیت هیچگاه نیاز به پیوند کبدی نخواهند داشت ،اما در بین مبتلایان به

هپاتیت مزمن که دچار سیروز کبدی هستند نارسایی ممکن است رخ بدهد.از چهار هزار پیوند کبدی که

در هر سال آمریکا انجام می شود ،هزارتای آن مربوط به بیماران مبتلا به هپاتیت سی (c)می باشد.

 وقتی یک کبد مناسب برای بیماری پیدا شد ،جراحی پیوند  کبد می تواند آغاز شود.از آنجائیکه عمل

جراحی پیوند کبد ،عمل بسیار پیچیده و خطر ناکی است ،یک تیم پزشکی شامل چندین متخصص باید

آن را انجام دهند .جراحی معمولا در سه مرحله انجام می شود. در مرحمه اول بیمار را بیهوش می کنند

تا در عمل جراحی هیچ دردی را احساس نکند .سپس جراح ،شکم بیمار را باز می کند و رگهایی که کبد

را خونرسانی می کنند را با یک گیره می بندند تا هیچ خونی در کبد جریان نداشته باشد .کبد بیمار

،برداشته شده و کبد اهدایی به دقت در محل آن قرار داده می شود .رگهای خونی به این کبد جدید متصل

شده و گیره های آن برداشته می شود تا خون در این کبد جدید ،جریان پیدا کند .عمل جراحی پیوند کبد

معمولا حدود شش تا ده ساعت انجام می شود.

اگر عمل جراحی با موفقیت انجام شود کبد جدید به محض اینکه خون در آن جریان پیدا می کند ،فعالیت

خود را آغاز می کند .در این هنگام وقتی ما ظاهر شدن صفرای زرد مایل به قهوه ای را مشاهده می کنیم

مطمئن می شویم که کبد درست کار می کند.

حتی وقتی عمل جراحی با موفقیت انجام می شود ،هنوز احتمال اینکه سیستم ایمنی بدن باعث

پس زدن کبد جدید شود ،وجود دارد .به همین دلیل داروهایی که اصطلاحا به آنها داروهای سرکوب کننده

ایمنی (ایمونوسوپرسانت)(immunosuppressant) گفته می شود  داده می شود تا قدرت پس زدن بدن

در مقابل یک  جسم خارجی کمتر شود.  معمولا چندین نوع داروی سرکوب کننده ایمنی در سه ماه اول

بعد از عمل پیوند تجویز می شود زیرا اکثر پس زدن ها در طی این سه ماهه اول رخ می دهد .با این حال

ممکن است این پس زدن ها در سالهای بعد نیز اتفاق بیفتد.به همین دلیل بیماران باید به مصرف حداقل

یک نوع سرکوب کننده تا آخر عمرشان ادامه دهند.

 سایر درمانها Other treatments :

مبتلایان به هپاتیت دارای انتخابهای درمانی اندکی هستند و عده ای از آنها به دلایل مختلف (غیر موثر

بودن درمان با اینتر فرون-عوارض ناخوشایند- برخی ازبیماران احساس می کنند با این نوع درمان

حالشان بدتر می شود)از این درمان ها روی برمی گردانند و به سمت داروهای دیگری می روند.

 درمان جایگزین چیست؟

درمان جایگزین یا آلترناتیو (alternative)  به درمانی گفته می شود که توسط جامعه پزشکی مرسوم به

صورت گسترده ای پذیرفته نشده است.

سه روش درمان آلترناتیو برای هپاتیت

۱ - درمانهای گیاهی

۲ - درمان با مکمل های غذایی

۳ -  هورمون درمانی

 درمان گیاهی Treatment Plant :

متخصصین گیاهان دارویی معتقدند که خار شیری به کبد کمک می کند تا با اثر آسیب رسانده مبارزه

نماید ،تجمع چربی مضر در کبد را کاهش می دهد و بازسازی کبد را تسریع می کند .یک ماده آنتی

اکسیدان خاص که در خار شیری یافت می شود باعث تقویت افزایش یک ماده شیمیایی در بدن به نام

گلوتاتین (glutatin) می شود که کبد را از صدماتی که بر اثر سموم ایجاد شده محافظت نماید.

بعلاوه تخمهای گیاه خار شیری حاوی ما ده ای به نام سیلی مارین(silymarin) است که تصور وی شود

دارای اثرات زیادی در تقویت کبد باشد.متخصصین گیاهان دارویی این طور فکر میکنند که وقتی  خار

شیری خورده می شود ،آنتی اکسیدان های موجود در آن به کبد کمک میکنند تا با سمومی که داخل

کبد وجود دارد مبارزه نمایند .در همان هنگام نیز سیلی مارین باعث قوی تر کردن غشاهای کبد و در

نتیجه جلوگیری از ورود مواد سمی به داخل آ می شود.همچنین آنها معتقدند مه خار شیری باعث تقویت

تولید آر اِن اِی(RNA) شده و بنابر این در بازسازی کبد هم کمک می کند .بنابر این درمان با خار شیری

باعث کاهش التهاب کبد شده از میزان آنزیم ALT می کاهد و سرعت ایجاد سیروز کبدی را کم می کند.

سایر گیاهان :

شیزاندرابری(schizandra bcrry) یک داروی چینی می باشد که از آن نیز اغلب برای درمان هپاتیت

استفاده می شود.این گیاه در درمان بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن ، به کاهش آنزیمALT   و نیز از بین

بردن علائم بیماری کمک می کند.

شیرین بیان ،این گیاه حاوی مقادیر زیادی لز یک ماده شیمیایی به نام اسید گلیسیریزیک

(glycyrrhizic acid ) است مه به نظر می رسد به کم کردن التهاب کبدی کمک می کند.متخصصین فکر

می کنند که این اثر ریشه شیرین بیان به علت افزایش اینترفرون طبیعی در بدن کمک میکند.

مخلوط بینگ گان لینگ،این مخلوط بطور قابل توجهی باعث کاهش آنزیم ALT می شود. 

مکمل های غذایی Supplement :

دومین نوع از آلترناتیو که برای درمان هپاتیت از آن استفاده می شود و در بین مردم محبوبیت زیادی

دارد.درمان با مکمل های غذایی مثل ویتامین ها و مواد معدنی می باشد که برای افزایش موادی که

بعلت مشکلات کبدی در بدن کاهش پیدا می کنند بکار میرود و با ویروس هپاتیت مبارزه می کند.ویتامین

ب کمپلکس،ث،ایی،کا،روی(زینیک)،کلسیم،کبالت،منگنز ویتامین ها و مواد معدنی هستند که بطور

شایع تجویز می شود.

بسیاری از این ویتامین ها به صورت آنتی اکسیدان عمل می کنند.

آنها از ورود سمومی که در داروها ،الکل ،سیگار و آلودگی هوا وجود دارد به کبد جلوگیری میکند.

 هورمون درمانی Hormone Therapy :

سومین نوع درمان از درمانهای آلترناتیو هورمون درمانی می باشد که از هورمونی از غده تیموس در بدن

ترشح می شود استفاده کرد.  

غده تیموس که در سینه می باشد  و وظیفه تولید گلبولهای سفید و اینتر فرون طبیعی را در دوران

کودکی بر عهده دارد در هنگام کودکی بزرگ و همچنان که سن افراد زیاد می شود این غده کوچک تر

می شود.

در این نوع درمان بیماران ترکیبی از مواد شیمیایی یا آنزیم هایی که از غده تیموس گاو بدست می آید

رامصرف می نمایند.

 روشهای درمانی دیگر :

حجامت

اما شواهد بسیار کمی وجود دارد از موثر بودن این  درمانها

 خطرات آلترناتیو Alternative Risk :

۱ - عدم نظارت دولت  بر درمانها

۲ - مشخص نبودن میزان استفاده ( طبیعی بودن درمان باعث این نمی شود که بروز مشکل نکند.مصرف

زیاد بعضی از دیگران دارویی می تواند باعث استفراغ،مشکلات قلبی،سکته مغزی و حتی فلج شود.

۳ - آلرژی به مصرف گیاهان

۴ - مصرف مگادوز ویتامین ها باعث صدمه دیدن کبد می شود

+