AST:

آسپارتات آمینوترانسفراز آنزیمی است که انتقال گروه های آمین از آسپارتات به گلوتامات و اگزالواستات را کاتالیز می نماید.بیشترین غلظت این آنزیم در سلول های قلب ، کبد ، عضله و کلیه دیده میشود و به مقدار کمتر در پانکراس ، طحال ، ریه ، مغز و گلبول های قرمز وجود دارد.
افزایش : در عضله : فعالیت شدید- صرع - له شدن - سوختن . در استخوان : متاستازهای نئوپلاستیک - میلوم - بیماری پاژه . در مغز: انفارکتوس مغزی - نئوپلاسم مغزی . در قلب : انفارکتوس میوکارد. در ریه : عفونت های ریوی . در کلیه : میوگلوبینمی- ازوتمی . در کبد : نکروز - سیروز- هپاتیت ویروسی . در پانکراس : پانکراتیت - دیابت شیرین . در معده : زخم اپتیک . در خون : بیماری های همولیتیک.
کاهش : بری بری - بیماری شدید کبد - دیالیز مزمن - اورمی - بارداری.
روش استاندارد اندازه گیری این آنزیم DGKC می باشد. البته روش IFCC نیز به کار میرود.ولی همولیز باعث اختلال در این روش میشود.
مخدرها ، پنی سیلین ، اریترومایسین و خشک شدن نمونه خون یا آلوده شدن آن به گرد وغبار باعث افزایش کاذب این آنزیم میشوند.
تست دیگری که معمولا با AST درخواست میشود ALT است