معیارهای تشخیص دیابت

- چنانچه گلوکز پلاسما در حالت ناشتا (FPG) مساوی یا بالاتر از mg/dl 126 باشد فرد دیابتی است. در غیاب علائم صریح هیپرگلیسمی (پلی اوری، پلی دیپسی، پلی فاژی و کاهش وزن)، این یافته باید با تکرار تست در روز دیگر تایید گردد.

- چنانچه علائم هیپرگلیسمی موجود باشند و به علاوه گلوکز پلاسما در نمونه تصادفی مساوی یا بیشتر از mg/dl 200 باشد فرد دیابتی است.

- میزان گلوکز 2 ساعته پلاسما مساوی یا بیشتر از  mg/dl 200که پس از خوردن 75 گرم پودر گلوکز حل شده در آب در خلال انجام تست OGTT تعیین شده باشد.

- میزان HbA1C برابر یا بیش از 5/6 درصد.

چنانچه میزان FPG یک بیمار بین 100 - 125mg/dl باشد این شخص دارای اختلال در گلوکز ناشتا (IFG) بوده و به عنوان پره دیابتیک در نظر گرفته می شود که بسیار مستعد ورود به فاز دیابتیک می باشد.

چنانچه میزان گلوکز پلاسمای شخص، دو ساعت پس از مصرف غذا (در آزمایش 2hPP) بین mg/dl 199- 140 باشد، این شخص دارای اختلال در تحمل گلوکز (IGT) نامیده می شود که باز هم یک وضعیت پره دیابتیک به شمار رفته و بسیار مستعد ورود به فاز دیابتیک می باشد.

رفرانس: کتاب آزمایش های کاربردی در مامایی. تالیف: مراد رستمی- معصومه جرفی- محمد علی محمدی

منبع: www.labworld.ir