استنت چیست؟

هنگامی که یک سرخرگ کرونری (یک سرخرگ خونرسان به عضله قلبی) به واسطه تجمع رسوباتی ـ که در مجموع پلاک نامیده می‌شوند ـ تنگ می‌شود، جریان خون عضله قلبی کاهش می‌یابد. اگر جریان خون به عضله قلبی کاهش پیدا کند، قفسه سینه درد می‌کند. اگر لخته‌ای هم تشکیل شده و جریان خون به بخشی از عضله قلبی را قطع کند، حمله قلبی رخ می‌دهد.

استنت باعث باز نگهداشتن سرخرگ قلبی می‌شود و به این ترتیب احتمال بروز حمله قلبی را کاهش می‌دهد. استنت در واقع یک لوله توری سیمی کوچک است که موجب باز شدن سرخرگ می‌شود و به شکل دائمی داخل آن می‌ماند.

استنت‌ها بر اساس برخی از ویژگی‌های خاص سرخرگ دچار انسداد استفاده می‌شوند. در واقع عواملی که روی احتمال استفاده از استنت موثرند، اندازه سرخرگ و محل انسداد آن هستند. برای بازکردن یک سرخرگ تنگ‌شده، پزشک ممکن است عملی را انجام دهد که تحت عنوان مداخله کرونری از طریق پوست (PCI) یا آنژیوپلاستی نامیده می‌شود. در این روند، یک لوله که یک بادکنک (بالون) در سر آن قرار دارد و کاتتر نامیده می‌شود به داخل سرخرگ و به محل انسداد رانده می‌شود. سپس بادکنک باد می‌شود و پلاک را تحت فشار قرار می‌دهد و محل دچار تنگی را باز می‌کند. پس از اتساع مجرای رگ، بالون خالی می‌شود و کاتتر بیرون کشیده می‌شود.

استنت قبل از استفاده، در اندازه کوچکی جمع‌شده و دور بالون کاتتر قرار می‌گیرد. سپس استنت به محل انسداد رانده می‌شود و زمانی که بالون باد می‌شود، استنت باز و در محل خود قفل می‌شود و یک داربست را تشکیل می‌دهد که سبب بازنگهداشتن رگ می‌شود. استنت به شکل دائمی داخل رگ باقی‌مانده و آن را باز نگه می‌دارد. این امر سبب بهبود جریان خون به عضله قلبی و رفع علائم (اغلب در قفسه سینه) می‌شود. در برخی از بیماران، استنت میزان ابتلا به تنگی مجدد را که پس از آنژیوپلاستی بالونی یا سایر روش‌های انجام گرفته توسط کاتتر رخ می‌دهد، کاهش می‌دهد.

افرادی که تحت آنژیوپلاستی و استنت‌گذاری قرار می‌گیرند، نسبت به افرادی که عمل جراحی بای‌پس سرخرگ کرونری انجام می‌دهند، بهبود سریع‌تری دارند. همچنین درد و احساس ناراحتی در آنها کمتر است