دارویی جدید در درمان بدخیمی پروستات

سازمان غذا و داروی آمریکا در روزهای اخیر رادیوم دی کلراید 223 با نام تجاری زوفیگو(Xofigo) را برای درمان مردان مبتلا به مرحله انتهایی(متاستاتیک) کانسر پروستات مقاوم به کاستریشن (دارودرمانی یا جراحی برای کاهش سطح تستوسترون) که تنها به استخوان‌ها متاستاز داشته‌اند، مورد تایید قرار داد. هورمون تستوسترون محرک رشد این تومور است. براساس آمار اعلام‌شده از سوی مرکز تحقیقات سرطان آمریکا، تا پایان سال 2013 میلادی برای 200 هزار نفر از مردان این کشور تشخیص بدخیمی پروستات گذاشته خواهد شد و 29 هزار نفر به دنبال ابتلا به این نوع بدخیمی جان خود را از دست خواهند داد.
داروی جدید زوفیگو، 3 ماه زودتر از موعد مقرر برای اعلام نتیجه بررسی‌ها، مورد تایید قرار گرفته است. به گفته دکتر «ریچارد پازدور»، سرپرست بخش ارزیابی و تحقیقات دارویی FDA، این دارو به مواد معدنی موجود در استخوان‌ها متصل و باعث می‌شود اشعه مستقیما به سلول‌های تومور منتقل شود. زوفیگو، دومین داروی مطرح در بدخیمی پروستات است که در یک سال گذشته از سوی FDA مورد تایید قرار گرفته است. در آگوست 2012 میلادی، FDA داروی اگزتاندی ( Xtandi) را برای درمان مردان مبتلا به مرحله انتهایی کانسر پروستات مقاوم به کاستریشن که با وجود دارودرمانی یا جراحی با هدف کاهش سطح تستوسترون بیماری آنها گسترش یافته است مورد تایید قرار داد.
مورد مصرف اگزتاندی در بیمارانی است که قبلا تحت شیمی درمانی با دوستاکسل قرار گرفته‌اند. اثربخشی و ایمنی زوفیگو در یک مطالعه بالینی روی 809 مرد مبتلا به بدخیمی پروستات مقاوم به کاستریشن علامتدار که بدخیمی تنها به استخوان آنها- و نه سایر ارگان‌ها -تهاجم داشته است مورد بررسی قرار گرفت. بیماران به‌طور تصادفی تحت درمان با زوفیگو یا دارونما همراه بهترین درمان استاندارد قرار گرفتند. مطالعه برای اندازه‌گیری شانس بقای بیماران ترتیب داده شد. در انتها نتایج نشان دادند مردان دریافت‌کننده زوفیگو به‌طور متوسط 14 ماه و مردان دریافت‌کننده دارونما همراه درمان استاندارد به طور متوسط 2/11 ماه زندگی کرده‌اند. شایع‌ترین عوارض ناخواسته گزارش از سوی مردان تحت درمان با زوفیگو عبارت بودند از تهوع، اسهال، استفراغ و ورم پاها. در بررسی‌های خونی نیز شایع‌ترین عوارض عبارت بودند از آنمی، لنفوسایتوپنی، لوکوپنی، ترومبوسیتوپنی و نوتروپنی.