کراتوکنژنکتیویت بهاره

 کراتوکنژنکتیویت بهاره

یک پسربچه‌ی ۶ ساله که از جهات دیگر سالم بود با سابقه‌ی ۲ ساله آنچه مادر «مشکل چشمی» می‌نامید به بخش اورژانس مراجعه کرد. او گزارش کرد که «نقاط سفید رنگی» دور تا دور هر دو عنبیه وجود دارد که از نظر بزرگی، رو به افزایش هستند. پسرک فعال بود و هیچ نوع شناسه‌ی کاهش حدت بینایی نداشت، ولی مادر می‌گفت هر از گاهی  پسرش دچار خارش چشم می‌شود. در بررسی چشم، پاپول‌های برجسته، متقارن و سفیدرنگی به قطر ۲ میلی‌متر در وضعیت ساعت ۱۰ و ۲ لیمبوس در هر دو چشم مشاهده شد، برجستگی‌هایی شبیه پوسته‌ی تخم‌مرغ با ظاهر آهکی در مرکز این منطقه قابل مشاهده بود. با توجه به وجود پاپی‌هایی غولی کلاسیک و نمای قلوه سنگی (پیکان) در لیمبوس، تشخیص بالینی کراتوکنژنکتیویت بهاره داده شد (برای تهیه‌ی تصویر از بیمار خواسته شد به بینی نگاه کند) کراتوکنژنکتیویت بهاره به طور مشخص در پسران ۵ تا ۲۰ ساله دیده می‌شود و غالباً خود به خود در زمان بلوغ از بین می‌رود. معمولاً هر دو چشم مبتلا می‌شود و بیماران غالباً وجود سوزش یا خارش چشم، اشکریزش و هراس از نور را گزارش می‌کنند. تشخیص به طور مشخص براساس یافته‌های بالینی پاپی‌های غولی قلوه سنگی در ملتحمه‌ی تارسال یا در لیمبوس داده می‌شود. درمان شامل تجویز قطره‌ی نمکی چشمی است که به تسکین نشانه‌ها کمک میکند و همراه آن آنتی‌هیستامین توپیکال و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی تجویز می‌شود.