بررسی آزمایش ABG

 
 
 
روش تهیه نمونه، خون شریانی و انجام تست آلن (1) ،
روش تفسیر گازهای خون شریانی,
روش تهیه نمونه، خون شریانی برای آزمایش ABG :
• توضیح به بیمار در مورد هدف و روش انجام کار.
• شست و شوی دست‌ها.
• آماده نمودن وسایل: یک عدد سرنگ پنج میلی لیتری ، سرسوزن شماره 20-21 (برای اطفال 21-23 )، پنبه با الکل ، بتادین ، گاز استریل ، یک ویال هپارین ، ظرف محتوی یخ خرد شده ، دستکش یک بار مصرف.
• آماده کردن سرنگ : آغشته کردن سرنگ با هپارین و سپس تخلیه سرنگ از هپارین به طور کامل...

دکتر بابک بلبلی
http://www.ziaulhaque.com/wp-content/uploads/2010/08/bloodtest_ABG.jpg   



http://www.ziaulhaque.com/wp-content/uploads/2010/08/bloodtest_ABG.jpg



https://www.aarphealthcare.com/images/adam/big/9126.jpg



http://www.sthk.nhs.uk/library/images/xlarge/bloodjpg.jpg



http://photos.demandstudios.com/236/109/fotolia_1390513_XS.jpg



http://www.cardinalhealth.com/us/en/distributedproducts/images/W/WME3303-95.jpg



http://www.kollewin.com/EX/09-15-21/arterial-blood-gas-analyzer.jpg



http://farm4.static.flickr.com/3091/2282667351_84ab87962f.jpg



http://www.radiometer.com.au/2D8EAB83-5D1D-49C9-9EB2-CF935FECDEA3



http://www.medsolja.com/wp-content/uploads/2010/06/blood-gas.jpg

• قرار دادن بیمار در یک وضعیت راحت ( نشسته یا به پشت خوابیده ) در حالی که دست ها در وضعیت باز (2) باشند.

• در صورت استفاده از شریان رادیال ، انجام تست آلن ، به منظور ارزیابی جریان خون .

روش انجام تست آلن

الف ) آموزش به بیمار برای مشت کردن دست.

ب ) وارد آوردن فشار بر روی هر دو شریان اولنا و رادیال .

ج ) توصیه به بیمار برای باز کردن دست ، مشاهده دست از نظر تغییر رنگ.

د ) برداشتن فشار وارده بر شریان اولنا و مشاهده از نظر جریان خون و پر شدن مجدد مویرگها و قرمزی دست (در طول 15 ثانیه) پر شدن رگها در پاسخ به این عمل نشان دهنده مثبت بودن تست آلن است یعنی شریان اولنا به تنهایی قادر به تامین خون‌رسانی دست است.

هـ ) در صورتی که تست آلن منفی باشد ، نباید از شریان رادیال برای نمونه‌گیری خون شریانی استفاده شود.

و ) اگر بیمار هوشیار نباشد یا همکاری نداشته باشد، به جای مشت کردن دست می‌توان دست بیمار را بلند کرد ، تا زمانی که رنگ پریدگی دست مشاهده شود. سپس دست‌ها را پائین آورده و فشار روی شریان اولنا برداشته شود.

• پوشیدن دستکش .

• لمس شریان رادیال ( یا براکیال یا فمورال)، انتخاب ناحیه‌ای که نبض بهتر لمس می‌شود.

• ثابت کردن شریان رادیال با باز کردن مچ به طرف خارج و ثابت کردن شریان براکیال با باز کردن آرنج به طرف خارج.

• ضد عفونی کردن ناحیه تعیین شده با پنبه آغشته به بتادین ، سپس با پنبه الکل.

• نگه داشتن پنبه الکل بین انگشتان .

• در دست گرفتن سرنگ (با دست دیگر) ، وارد نمودن سوزن با زاویه 45 درجه ، مستقیم به داخل شریان.

• مشاهده سرنگ از نظر ورود خون پر فشار ، در این صورت از ادامه فرو بردن سوزن باید خودداری شود .

• کشیدن دو الی سه میلی لیتر خون به داخل سرنگ.

• نگه داشتن پنبه آغشته به مواد ضد عفونی کننده در کنار سوزن ، بیرون کشیدن سوزن و وارد آوردن سریع فشار بر ناحیه سوراخ شده با پنبه به مدت پنج دقیقه به منظور تشکیل لخته (برای بیمارانی که داروهای ضد انعقاد مصرف می‌کنند این زمان تا ده دقیقه افزایش می‌یابد).

• کنترل ناحیه از نظر خونریزی به کمک مشاهده و لمس.

• استفاده از پانسمان فشاری در صورت ادامه خونریزی.

• خارج نمودن سریع حباب‌های هوا از داخل سرنگ (به منظور پیشگیری از تاثیر گذاری در نتیجه آزمایش).

• چسبانیدن بر چسب مشخصات بر روی سرنگ (نام و نام خانوادگی بیمار ، شماره تخت ، بخش ، تاریخ نمونه گیری).



• قرار دادن سرنگ در یک ظرف محتوی یخ.

• در آوردن دستکش و شستشوی دست.

• ثبت اطلاعات لازم روی فرم درخواست آزمایش .

• ارسال سریع نمونه خون همراه فرم مربوطه به آزمایشگاه.

• بدیهی است برای سرعت بخشیدن در امور ذکر شده ، همکاری سایر کارکنان الزامی است.

چندنکته :

• ماهیچه ها ، تاندون و چربی به درد حساس هستند . استخوان‌ها و اعصاب حساسیت بیشتری دارند بنابراین ناحیه‌ای بایدانتخاب شود که به این بافتها و وریدها آسیب نرساند .

اولین ناحیه انتخابی رادیال ، سپس براکیال و آخرین انتخاب فمورال است.

• در صورت موفق نشدن به خون گیری ، در یک ناحیه بیشتر از دو بار سعی نکنید.

لمس ، ثابت کردن و سوراخ کردن رگهای سطحی بسیار آسان تر از رگهای عمقی است . توجه داشته باشید که انتهایی ترین قسمت شریان ، سطحی ترین قسمت آن است.

• عوارض تهیه نمونه خون شریانی :

هماتوم اختلال خونریزی دهنده، ایسکمی نسوج قسمت‌های انتهایی ، عفونت ، فیستول شریانی وریدی.

روش تفسیر گازهای خون شریانی (1)

روش‌های مختلفی برای خواندن و تفسیر گازهای خون شریانی و تشخیص اختلالات اسید – باز وجود دارد. در این قسمت ، به یکی از ساده‌ترین روشهای بررسی پرداخته می‌شود.

مراحل تفسیر ABG به قرار ذیل است :

1. بررسی Pao 2 و O 2 Sat بررسی هیپوکسی.

Pao با تغییرات درجه حرارت بدن تغییر میکند . هر چه میزان درجه حرارت بدن افزایش یابد، Pao کاهش می‌یابد.

79 Pao 2 < < 60 میلی متر جیوه هیپوکسی خفیف .

Pao 2 <59 40< میلی متر جیوه هیپوکسی متوسط

40 < Pao 2 میلی متر جیوه هیپوکسی شدید : بسیار خطرناک.

• مقادیر ذکر شده تقریبی بوده و با وضعیت جسمی ، سنی و بیماری‌های زمینه ای فرد تغییر می‌کند.

• گاهی اوقات ممکن است در اثر کاهش مقدار هموگلبین و کاهش برون ده قلب ABG طبیعی باشد ولی به علت اکسیژناسیون پائین بافت ، هیپوکسی ایجاد می‌شود.

• محاسبه تقریبی حداقل Pao 2 طبیعی در افراد بالای 40 سال از طریق فرمول ذیل انجام میشود:

] 4/0 × (40- سن ) [ - 95 = Pao 2

محاسبه تقریبی در افراد بالای 60 سال :‌

تعداد سالهای بیشتر از 60-80 = Pao 2

مثال :‌ Pao 2 فردی 75 ساله ، حدود 65 میلی متر جیوه می‌باشد .

در صورتی‌که Sat O زیر 75 درصد باشد ، احتمال اینکه نمونه خون تهیه شده وریدی باشد بسیار زیاد است (به جز مبتلایان به COPD (1) ).

2 . PH بررسی وضعیت اسید و باز بیمار :

45/7-35/7 طبیعی

کمتر از 35/7 اسیدوز

بیشتر از 45/7 آلکالوز

• زمانیکه PH طبیعی ولی Pao 2 , HCO - 3 غیر طبیعی باشند ، احتمال جبران وجود دارد.

3 . Pao 2 ارزیابی تهویه بیمار اسیدوز تنفسی، آلکالوز تنفسی ، یا طبیعی .

mmHg 35 < Paco 2 آلکالوز تنفسی

mmHg 45 > Pao 2 اسیدوز تنفسی

• تغییرات Paco 2 نسبت عکس با PH دارد.

• مقدار طبیعی Paco 2 نشانگر این است که برای مشکل متابولیک ، جبران تنفسی وجود ندارد.

- افزایش تهویه از دست دادن بیش از حد دی‌اکسید کربن: mmHg 35 < Paco 2

4 . Paco 2 وابسته به PH :

Paco + PH = اسیدوز با منشاء تنفسی

Paco + PH = احتباس تنفسی دی اکسید

کربن برای جبران آلکالوز متابولیک

Paco + PH = آلکالوز با منشأ تنفسی

Paco + PH = دفع تنفسی دی اکسید کربن

برای جبران اسیدوز متابولیک

5. HCO 3 جبران متابولیکی اسیدوز متابولیک ، آلکالوز متابولیک یا طبیعی .

mEq/L 24-16 (نوزادان ) طبیعی.

mEq/L 28-21 (کودکان و بالغین) طبیعی.

mEq/L 26 > HCO 3 آلکالوزمتابولیک.

mEq/L 22 < HCO 3 اسیدوزمتابولیک

• تغییرات HCO 3 نسبت مستقیم با تغییرات PH دارد.

مقدار طبیعی بی‌کربنات نشانگر عدم وجود مشکلات متابولیک و جبران متابولیکی برای مشکل تنفسی است .

6. HCO - 3 وابسته به PH : برای ارزیابی اسیدوز متابولیک ، آلکالوز متابولیک و همچنین جبران اسیدوز و آلکالوز تنفسی.

اسیدوز با منشأ متابولیک = PH + HCO 3

احتباس کلیوی یون هیدروژن با دفع - HCO 3 برای جبران آلکالوز تنفسی = PH + HCO - 3

آلکالوز با منشاء متابولیک = PH + HCO - 3

HCO - + PH = یا دفع HCO 3 احتباس کلیوی

یون هیدروژن

• در صورتیکه تغییرات HCO 3 هم جهت با تغییرات PH باشد و انحراف بیشتری نسبت به Paco 2 داشته باشد، دلیل عدم تعادل اسید – باز ، متابولیک است .

7. BE تفسیر علت اسیدوز – آلکالوز با منشاء متابولیک.

2 + BE > آلکالوز متابولیک.

2 - BE < اسیدوز متابولیک.

8. PH نمایانگر حالت جبران شده یا بدون جبران:

- در بدن مکانیسم های جبرانی (بافری ، تنفسی ،‌متابولیکی ) در زمان اختلالات اسید و باز فعال شده و سعی می کنند PH را به حد طبیعی باز گردانند. در زمان تفسیر ABG ممکن است با یکی از سه حالت ذیل روبرو شوید:

الف ) بدون جبران

در این حالت PH غیر طبیعی بوده Paco 2 یا HCO - 3 نیز غیر طبیعی هستند. در چنین وضعیتی با توجه به مقدار PH ‌، نوع اختلال (اسیدوز یا آلکالوز) مشخص می‌شود و هر کدام از دو پارامتر دیگر یعنی Paco 2 یا HCO 3 نمایانگر نوع اختلال (تنفسی یا متابولیکی) خواهد بود.

مثال «یک» : در برگه ABG مقادیر زیر مشاهده میشود :

Pao = 60 mmHg

PH = 25/7

Paco = 50 mmHg

HCO = 22 mEq/L

در این مثال با توجه به مقدار PH ، تشخیص اسیدوز داده می شود و از آنجایی که مقدار بیکربنات طبیعی بوده و تنها Paco 2 افزایش نشان میدهد، (اسیدوزتنفسی) تشخیص عبارت است از اسیدوز تنفسی جبران نشده.

مثال«دو»: ‌‌در برگه ABG مقادیر زیر مشاهده می‌شود :‌

Pao = 90 mmHg

PH = 25/7

Paco = 40 mmHg

HCO = 17 mEq/L

در این مثال با توجه به مقدار PH تشخیص اسیدوز داده میشود و از آنجایی که Paco 2 طبیعی بوده و مقدار HCO 3 کمتر از حد طبیعی است ، تشخیص عبارت است از: ‌اسیدوز متابولیک جبران نشده.

• در حالت بدون جبران ، دو قانون مطرح می‌شود :

قانون I : اگر تغییرات PH و Paco 2 در جهت مخالف یکدیگر باشند ، بیماری تنفسی مطرح است.

مثال :

PH = 32/7

Paco = 50 mmHg

HCO = 24 mEq/L

قانون II : اگر تغییرات PH و HCO 3 هم جهت باشند، یک بیماری متابولیک وجود دارد.

مثال :

PH = 32/7

Paco = 40 mmHg

HCO = 18 mEq/L

ب ) جبران ناقص

در این حالت PH و HCO 3 و Paco 2 هر سه غیر طبیعی هستند. این حالت نمایانگر این است که مکانیسم های جبرانی فعال شده ولی هنوز موفق به اصلاح کامل PH نشده‌اند .برای تشخیص علت اولیه (اختلال اولیه) و مکانیسم جبرانی، ابتدا با نگاه کردن به مقادیر HCO 3 و Paco 2 نوع اختلال را مشخص کرده ،‌‌سپس به مقدار PH نگاه می‌کنیم . در اینجا قانون سوم مطرح می شود :‌

قانون III : اگر تغییرات HCO 3 و Paco 2 هم جهت باشند ، بدن در حالت جبران عدم تعادل است .

مثال :

PH = 30/7

Paco = 25 mmHg

mEq/L 12 = HCO 3

در این مثال بر اساس قانون دوم یک بیماری متابولیک

وجود دارد، ‌‌کاهش Paco 2 یک مکانیسم جبرانی است و تشخیص ، اسیدوز متابولیک با جبران ناقص توسط سیستم تنفسی است.

ج ) جبران کامل

در این حالت PH تقریباً طبیعی ، ولی Paco 2 و HCO 3 هر دو غیر طبیعی هستند . این حالت نمایانگر آن است که فعالیت مکانیسم های جبرانی برگرداندن PH به سطح تقریباً طبیعی شده است، ولی به دنبال جبران ، مقادیر Paco 2 و HCO 3 هر دو غیر طبیعی هستند .

قانون IV : در وضعیت جبران کامل ، برای تشخیص علت اولیه ( اختلال اولیه و مکانیسم جبرانی ) ابتدا با نگاه کردن به مقادیر HCO 3 ، BE ، Paco 2 نوع اختلال را مشخص کرده و سپس به مقدار PH نگاه می کنیم :

1 . در صورتیکه میزان PH بین 35/7 – 40/7 بود، علت اولیه اسیدوز است .

2 . در صورتیکه میزان PH بین 40/7-45/7 بود، ‌‌علت اولیه آلکالوز است .

مثال :

PH = 42/7

Paco = 50 mmHg

HCO - = 32 mEq/L

تشخیص : آلکالوز متابولیک ، اسیدوز تنفسی ، جبران کامل .

بیماری اولیه : آلکالوز متابولیک ( با جبران کامل) .

اختلالات مرکب (1) اسید – باز

گاهی ممکن است هر دو نوع اختلال تنفسی و متابولیکی در یک بیمار وجود داشته باشد. بسته به شرایط بالینی یک اختلال مرکب یا مخلوط میتواند به صورت دو نوع اسید ، دو نوع آلکالوز یا یک نوع اسیدوز همراه با یک نوع آلکالوز باشد.

موارد ذیل نمونه‌هایی از این اختلالات مرکب است .

• اسیدوز تنفسی + آلکالوز متابولیک، (مثل COPD و استفراغ).

• اسیدوز تنفسی + اسیدوز متابولیک (مثل ایست قلبی – تنفسی و اسهال) .

• آلکالوز تنفسی + آلکالوز متابولیک (مثل هایپرو- نتیلاسیون ناشی از درد یا عفونت و ترانسفوزیون مقادیر بالای خون).

• اسیدوز متابولیک+آلکالوز متابولیک (مثل نارسایی کلیه و اسهال).

• دو نوع اسیدوز متابولیک توام (مثل کتواسیدوز دیابتی و لاکتیک اسیدوز )

مثال :

PH = 20/7

Paco = 55 mmHg

HCO - = 20 mEq/L

در این مثال PH نمایانگر حضور یک اسیدوز شدید است. PH و Paco 2 در جهت مخالف یکدیگر تغییر کرده اند ، که دلیل بر وجود یک بیماری تنفسی است . اما تغییرات PH و HCO 3 در جهت یکدیگر (هم جهت ) است .

بنابراین یک بیماری متابولیک نیز وجود دارد . در کل مقادیر مذکور نشانگر یک اسیدوز مرکب تنفسی و متابولیک است .

مثال بالینی برای این حالت ، ایست قلبی – ریوی است که درآن به علت تهویه ناکافی و تجمع CO 2 ، اسیدوز تنفسی ایجاد میشود و به دلیل اکسیژناسیون ناکافی بافتی و تولید و تجمع اسید لاکتیک ، اسیدوز متابولیک حاصل میشود.

بنابراین :

اگر Paco 2 و HCO - 3 در جهت مخالف یکدیگر تغییر نمایند ، بیمار دچار عدم تعادل مرکب است.

درمان

درمان اسیدوز تنفسی

شامل درمان علت اولیه و حفظ تهویه مناسب و کافی است . این روشهای درمانی شامل تجویز داروهایی نظیر برونکودایلاتورها و کنترل میزان تاثیر و عوارض جانبی آن‌هاست . در بسیاری از بیماران استفاده از دستگاه تهویه مکانیکی ضرورت پیدا می‌کند. در اسیدوزهای تنفسی شدید (1/7 < PH ) ممکن است تجویز بیکربنات سدیم وریدی ضرورت یابد . در هر دو صورت باید مراقب تغییر وضعیت بیمار به سمت آلکالوز بود.

درمان آلکالوز تنفسی

روش‌های درمانی به رفع علت اصلی آن برمی‌گردد. جهت تصحیح Paco 2 باید روند هایپرونتیلاسیون را آهسته‌تر کرد. هنگام تصحیح این وضعیت باید مراقب افزایش بیش از حد Paco 2 خون شریانی و بروز وضعیت اسیدوز بود.

درمان اسیدوز متابولیک

درمان شامل رفع علت اولیه و در صورت لزوم تصحیح PH است. PH همیشه باید بالاتر از 1/7 حفظ شود تا از بروز آریتمی‌های کشنده قلبی جلوگیری شود. داروی اصلی جهت بالا بردن PH ، بی‌کربنات سدیم وریدی است. عارضه عمده انفوزیون بیکربنات سدیم ، تغییر وضعیت بیمار به سمت آلکالوز است . لذا تجویز دقیق بیکربنات و کنترل مداوم بیمار از وظایف عمده پرستار است .

درمان آلکالوز متابولیک

روش‌های درمانی در ابتدا شامل رفع علت اصلی ایجاد اختلال و افزایش ترشح کلیوی یون بیکربنات جهت تصحیح آلکالوز است. اقدام بعدی معمولاً شامل تجویز نمک خوراکی یا وریدی و تصحیح هایپرکالمی توسط کلرید سدیم است. در صورت ادامه آلکالوز و عدم تصحیح آن ممکن است نیاز به دیالیز و یا تجویز کلریدپتاسیم (1) یا کلرید آمونیم (2) وجود داشته باشد. هنگام تجویز داروهای فوق ، جهت جلوگیری از بروز عوارض ناشی از درمان نظیر بروز اسیدوز متابولیک (ناشی از تجویز کلرید پتاسیم NH 4 CL, )، همولیز (ناشی از تجویز NH 4 CL )، آنسـفالــوپاتی همراه با خواب آلودگی و کما (ناشی از تجویز کلرید آمونیم) ، فلبیت (ناشی از تجویز کلرید پتاسیم و کلرید آمونیم) و هایپوکالمی شدید، باید بیمار را تحت مانیتورینگ مداوم و دقیق قرار داد. ممکن است برای افزایش دفع کلیوی یون بیکربنات از استازولامید (1) استفاده شود.

پرستاری اختلال‌های اسید و باز

در این مبحث برای انواع اختلالات اسید و باز ، تعدادی از تشخیص‌های مهم پرستاری بیان و مداخله‌های پرستاری مربوط به هر اختلال به طور کلی و خلاصه مطرح شده است که با توجه به وضعیت و شرایط بیمار ، پرستار تدبیر لازم را اجراء میکند .

تشخیص‌های پرستاری

تشخیص‌های پرستاری در مورد هر بیمار به طور جداگانه در نظر گرفته میشود . زیرا در موقعیت‌های فردی متفاوت، تشخیص‌های پرستاری فرق می‌کند. تشخیص‌های پرستاری رایج در اختلالات اسید – باز به قرار ذیل است :

اسیدوز تنفسی :

• احتمال بروز صدمه مربوط به کاهش سطح هوشیاری.

• احتمال بروز صدمه مربوط به ایجاد آریتمی های قلبی.

• احتمال بروز صدمه مربوط به عوارض درمان‌های پزشکی جهت رفع اسیدوز تنفسی (بروز آلکالوز تنفسی ناشی از درمان نامناسب).

• الگوی تنفسی غیر مؤثر (هایپوونتیلاسیون) مربوط به بیماری زمینه‌ای.

• سردرد مربوط به اتساع عروق مغزی ناشی از اسیدوز ( احتباس CO 2 ).

• اضطراب مربوط به بیماری و روش‌های درمانی.

• کمبود اطلاعات مربوط به بیماری و تدابیر درمانی.

آلکالوز تنفسی

• الگوی نامناسب تنفسی (هایپرونتیلاسیون) مربوط به بیماری زمینه .

• احتمال بروز صدمه مربوط به بروز سنکوپ احتمالی .

• احتمال بروز صدمه مربوط به آریتمی‌های قلبی .

• اضطراب مربوط به بی حسی و گرفتگی عضلانی.

اسیدوز متابولیک

• احتمال بروز صدمه مربوط به کاهش سطح هوشیاری .

• احتمال بروز صدمه مربوط به خشکی مخاط دهان ناشی از هایپرونتیلاسیون جبرانی .

• احتمال اختلال مربوط به آریتمی‌های قلبی .

• احتمال بروز صدمه مربوط به عوارض درمان‌های پزشکی برای رفع اسیدوز متابولیک.

• سردرد مربوط به اتساع عروق مغزی ناشی از اسیدوز.

• کمبود اطلاعات مربوط به بیماری علائم و سیر درمانی آن.

• اضطراب مربوط به بیماری و روشهای درمانی.

آلکالوز متابولیک

• احتمال بروز صدمه مربوط به تغییر سطح هوشیاری.

• احتمال بروز صدمه مربوط به احتمال آسپیراسیون مواد استفراغ شده.

• احتمال بروز صدمه مربوط به احتمال بروز تتانی و تشنج.

• احتمال بروز صدمه مربوط به عوارض ناشی از درمان‌های پزشکی برای آلکالوز متابولیک.

• اضطراب مربوط به بیماری و روش‌های درمانی.

• کمبود اطلاعات مربوط به بیماری و روش‌های درمانی.

با توجه به نوع اختلال و تشخیص‌های پرستاری مربوط به آن باید اقداماتی را برگزید که جهت برطرف نمودن مشکل مفید باشند.

مداخلات پرستاری

• مداخلات پرستاری در اسیدوز تنفسی

هدف از درمان ، افزایش تهویه است . داروهای تجویزی، طبق دستور مصرف می‌شوند . به عنوان مثال، گشادکنندهای برونش به کاهش اسپاسم برونش کمک می‌کنند . آنتی بیوتیک‌ها برای عفونت‌های تنفسی مصرف می‌شوند. بهداشت دستگاه تنفسی ، برای پاک کردن راههای هوایی از موکوس و ترشح لازم است . مصرف مایعات کافی (دو تا سه لیتر در روز ) برای حفظ رطوبت غشاء‌های مخاطی و سهولت خروج ترشحات بسیار ضروری است. (البته در صورت نداشتن ممنوعیت). اکسیژن نیز در صورت لزوم مصرف می شود. اگر دستگاه مکانیکی تنفس استفاده شود ممکن است باعث افزایش تهویه ریوی شود . توجه به این نکته ضروری است که استفاده بیش از حد از دستگاه تهویه مکانیکی ممکن است منجر به دفع سریع‌تر دی اکسید کربن شود و کلیه ها قادر نخواهند بود که بی‌کربنات اضافی را با سرعت کافی به منظور جلوگیری از بروز آلکالوز و تشنج دفع کنند . به این دلیل ، افزایش PaCo 2 باید به آرامی کاهش یابد . از جمله موارد دیگر که منجر به افزایش تهویه می‌شوند این موارد را می توان نام برد :

کاهش اضطراب بیمار ، کم کردن فعالیت بیمار ، کمک به بیمار هنگام فعالیت روزمره ، جابجایی ، سرفه و تنفس عمیق. با توجه به سطح هوشیاری بیمار ، دادن آگاهی در مورد زمان ، مکان شخص همچنین حمایت حسی نیز کمک کننده است . وسایل ضروری اورژانسی هم باید آماده نگه داشته شوند.

مداخلات پرستاری درآلکالوز تنفسی

در صورتیکه علت آلکالوز تنفسی ، اضطراب باشد ، بیمار باید آگاه شود که تنفس غیر طبیعی ، منجر به بروز علائم این وضعیت می شود . آموزش بیمار در مورد تنفس بسیار آرام (به منظور تجمع دی اکسید کربن) یا تنفس در یک سیستم بسته (مانند یک پاکت کاغذی). معمولاً یک آرام‌بخش برای بیماران مضطرب به منظور تهویه راحت‌تر لازم است (در صورتی‌که آلکالوز به قدری شدید باشد که منجر به غش شود ، افزایش تهویه متوقف شده و تنفس به علت عادی باز میگردد).

درمان برای آلکالوز تنفسی به دلایل مختلف به طور مستقیم به تصحیح و بر طرف نمودن علت بستگی دارد.

فراهم آوردن یک محیط فیزیکی سالم مانند استفاده از پد برای پوشاندن میله های کنار تخت ، فراهم نمودن امکانات لازم در صورت وقوع تشنج احتمالی ، کمک به بیمار هنگام جابجایی ، سرفه و تنفس عمیق ، از وظایف پرستار است . پرستار سعی می‌کند در مورد زمان ، مکان و شخص به بیمار آگاهی دهد. حمایت حسی و دادن اطمینان خاطر به بیمار هم مهم است. استفاده از مایعات و داروها طبق تجویز صورت می گیرد.

مداخلات پرستاری در اسیدوز متابولیک

درمان بر اساس تصحیح اختلال متابولیک است. اگر علت مشکل، افزایش دریافت و جذب کلراید بوده باشد، اساس درمان تنظیم آن است و در صورت لزوم بی‌کربنات استفاده می‌شود. فراهم بودن وسایل ضروری در مورد بروز تشنج ، استراحت بیمار در بستر و فراهم نمودن وسایل راحتی از جمل اقدامات پرستاری است. رعایت بهداشت دهان به صورت مکرر و آگاه نمودن بیمار نسبت به زمان ، مکان و شخص نیز باید انجام شود . پرستار بیمار را کمک میکند تا در محدوده دامنه حرکتی ورزش کند . مصرف مایعات و داروها هم با نظر پزشک انجام میشود.

مداخلات پرستاری درآلکالوز متابولیک

کلراید کافی باید برای کلیه ها به منظور جذب سدیم با آن (کمک به خروج بی کربنات اضافی ) ذخیره شود . همچنین درمان شامل اصلاح حجم طبیعی مایعات با استفاده از مایعات حاوی کلرید سدیم می باشد. از جمله اقدامات پرستاری می توان موارد زیر را نام برد :

فراهم نمودن محیط فیزیکی بی‌خطر (مثلاً‌ استفاده از پوشش پد در اطراف میله های تخت ) ، فراهم نمودن نکات احتیاطی در مورد تشنج ، آگاه نمودن بیمار در مورد زمان - مکان و شخص ، فراهم نمودن حمایت حسی واطمینان خاطر و استفاده از داروها و مایعات تجویز شده.