آلدولاز Aldolase Aldolase

نام آزمایش:                                                                                 Aldolase

نام انگلیسی:                                            ,Plasma or Serum Aldolase


مترادف ها
:                                                    ALD ٬ فروکتوز بی فسفات آلدولاز


توضیح راجع به تست:

افزایش بسیار زیاد این آنزیم در بیماری های عضله اسکلتی مانند دیستروفی عضلانی و درماتومیوزیت مشاهده می گردد ولی دربیماری های عضله با منشاء عصبی مانند فلج اطفال و اسکلروز متعدد دیده نمی شود.


نمونه:

از نمونه سرم و یا پلاسما می توان استفاده نمود. البته بدلیل اینکه امکان آزاد شدن این آنزیم از پلاکت ها در طی فرایند لخته شدن وجوددارد٬ بهتر است از پلاسما استفاده شود. همچنین بدلیل وجود این آنزیم در RBC٬ نمونه های لیزشده نباید مورد آزمایش قرار گیرند.


ظرف:

لوله درب قرمز و یا لوله درب سبز(هپارین)


طریقه نگهداری:

در صورت استفاده از سرم باید هرچه سریعتر جداشده و فریز گردد وتا زمان انجام تست در 20 - درجه سانتی گراد نگهداری گردد. اضافه نمودن اسیدبوریک باعث ثبات آلدولاز می گردد.


علل رد:

همولیز


کاربرد:

بدلیل عدم اختصاصیت این تست موارد استفاده بالینی آن بسیار محدود است. مقادیر بسیار بالای آن در دیستروفی عضلانی پیشرونده دوشن (Duchenne) مشاهده می شود. افزایش آلدولاز همچنین در دیستروفی کمربند اندام ها٬ درماتومیوزیت٬ پلی میوزیت و تریشینوز مشاهده می گردد. همانطور که قبلا نیز اشاره گردید در آتروفی های عضلانی با منشاء عصبی مانند میاستنی گراویس٬ اسکلروز و پولیومیلیت افزایش در سطح سرمی آلدولاز دیده نشده است.
سطوح کاهش یافته آلدولاز در late muscular dystrophy , muscle-wasting disease و hereditary fructose intolerance دیده می شود.


محدودیت ها:

همچنان که توده عضلانی تحلیل می رود از میزان آنزیم آلدولاز نیز کاسته می شود. افزایش سطح سرمی این آنزیم برای بیماری های عضلانی اسکلتی اختصاصی نیست و در مواردی مانند هپاتیت ٬ پانکراتیت ٬ انفارکتوس حاد قلبی و بسیاری از موارد دیگر دیده می شود. اندازه گیری میزان کراتین کیناز (CK) برای ارزیابی بیمار عضلانی ارجح است زیرا این آنزیم برای بررسی استحاله عضلانی اختصاصی تر است. AST و LD نیز از نشانگرهای آسیب عضله هستند اما اختصاصیت کمی دارند.


تداخلات دارویی:

عوامل هپاتوتوکسیک موجب افزایش و فنوتیازین ها موجب کاهش سطوح آلدولاز سرم می شوند.


متدولوژی:

استفاده از طول موج UV ٬ روش کینتیک ٬ آنزیماتیک جفت شده (coupled) .


محدوده مرجع:
*2-0 سال : کمتر از units/L 16/3
*16-3 سال : کمتر از units/L 8/3
*17 سال و بالاتر : units/L 7/4
مقادیر در نوزادان تقریبا 4برابر بزرگسالان است.