لیتیم Lithium Lithium

نام آزمایش:                                                                                    Lithium              

نام انگلیسی تست:                                                       Lithium    ,  Serum

 مترادف ها:       Lithobid ;Lithane ;Eskalith ;Cibalith-S  ;Carbolith


توضیح راجع به تست:

از لیتیم در درمان مرحله مانیک اختلالات خلقی ٬مانیا و بخصوص بیماری مانیک - دپرسیو استفاده می شود. از لیتیم همچنین در درمان افسردگی تهاجم اختلال استرس به دنبال تروما (PTSD) و اختلال سلوک در اطفال استفاده می شود. لیتیم در انتقال کاتیون از غشاء سلول های عصبی و عضلانی مداخله کرده و در برداشت مجدد سروتونین و یا نوراپی نفرین در سیناپس ها تاثیر می گذارد.


نمونه:

سرم


ظرف:

 لوله درب قرمز


زمان نمونه گیری:

 نمونه را 12ساعت پس از آخرین دوز دارو بگیرید. در عرض 90 تا 120ساعت پس از شروع مصرف دارو وضعیت ثابت (steady-state) ایجاد می شود.


طریقه نگهداری:

در یخچال نگهداری شود.


علل رد:

نمونه هایی که در لوله حاوی هپارین لیتیم گرفته شده باشد; همولیز.


نکات ویژه:

اسمولالیتی ادرار٬ پروفایل تیروئید٬ ٬BUN ٬کراتی نین٬ سدیم و نوار قلبی را هم در نظر داشته باشید.


کاربرد:

 مونیتورینگ سطح درمانی دارو و پرهیز از سطوح سمی; ارزیابی کوما


محدودیت ها:

مسمومیت با لیتیم از جمله اثرات نوروتوکسیک شدید آن می تواند با سطح سرمی طبیعی لیتیم اتفاق افتد. مواردی از مسمومیت حاد ممکن است همراه با سطح سرمی بالای لیتیم بدون شواهد بالینی از اثرات نوروتوکسیک باشد. لیتیم به نورون ها به آهستگی نفوذ می کند.


تداخلات دارویی:

تیازیدها می توانند سبب بالا رفتن قابل توجه لیتیم سرم شوند.


متدولوژی:

 flame photometry; جذب اتمی اسپکترومتری; الکترود انتخابی یون (ISE) .


اطلاعات تکمیلی:

نیمه عمر: 18تا24 ساعت ; حجم توزیع : kg/L 0/7-1 ; اتصال به پروتئین :صفر درصد; bioavailability : صد درصد ; دفع : بدون تغییر بیشتر از 98% کلیوی; پیک غلظت: 2 تا 5 ساعت.
غلظت های پیک 1تا2ساعت بعد از دوزهای منظم و 4 تا 5ساعت بعد از دوزهای منظم و 4تا5 ساعت پس از یک دوز واحد به شکل آزادشدن آهسته حاصل می شود. لیتیم توسط کلیه پاکسازی می شودبه این صورت که در گلومرول ها فیلتره و مشابه سدیم در توبول های پروگزیمال بازجذب می شود.در حاملگی و به دنبال مصرف مکمل های حاوی سدیم کلیرانس لیتیم افزایش پیدا می کند. درمقابل در نارسایی کلیه٬ دهیدراتاسیون ودر شرایط هیپوناترمیک کلیرانس آن کاهش می یابد.
مسمومیت حاد با لیتیم نوروتوکسیک و نفروتوکسیک است. درجات متغیری از دیابت بی مزه نفروژنیک در 33% از بیمارانی که تحت درمان با لیتیم هستند گزارش شده که ناشی از مهار انتقال آب القاء شده توسط ADH در کلیه می باشد. مصرف مزمن لیتیم اثرات گواتروژنیک در 4% از بیماران درمان شده با لیتیم داشته است. مصرف لیتیم سبب کاهش مختصر سطوح T4 سرم و افزایش موقتی سطح TSH در 33% بیماران می شود. در بیمارانی که تحت درمان طولانی مدت با لیتیم خواهند بود کراتی نین برای مونیتورینگ GFR ٬ بتا2-میکروگلوبولین برای بررسی اختلال کارکرد توبولی و تست های کارکرد تیروئید باید به صورت منظم اندازه گیری شوند.