سیفیلیس VDRL VDRL

* نام آزمایش:

Venereal Disease Research Laboratory, Rapid Plasma reagain

* نام‌های دیگر آزمایش:

    VDRL, RPR

* آزمایش‌های مرتبط:

    HIV, Hepatitis C

* چرا و چه موقع درخواست می‌شود؟

جهت غربالگری و تشخیص آلودگی با باکتری‌تروپونما که موجب بیماری سیفلیس می‌گردد درخواست می‌شود.

* نمونۀ مورد نیاز:

نمونه خون وریدی، مایع مغزی نخاعی یا برداشت نمونه از محل درگیر بیماری

* آمادگی قبل از انجام آزمایش:

آمادگی خاصی احتیاج ندارد.

* دانستنی‌های بیشتر:

سیفلیس بیماری‌ای عفونی است که اغلب از طریق جنسی و از طریق تماس مستقیم با ناحیۀ درگیر بیماری منتقل می‌شود. به راحتی قابل درمان است ولی در صورتی‌که اهمیتی به درمان آن داده نشود ممکن است خطرات جدی به دنبال داشته باشد. از طریق مادر به جنین انتقال پیدا می‌کند که موجب به وجود آمدن خطرات جدی برای جنین یا نوزاد می‌شود. این بیماری چند مرحله دارد. در مرحلۀ اول که معمولاً بین دو تا سه هفته به طول می‌انجامد، یک یا چند زخم در نواحی که برخورد مستقیم با آلودگی داشته اند (آلت تناسلی یا محیط واژینال) ظهور خواهد کرد. این زخم‌ها، بدون درد هستند و به همین علت مورد توجه قرار نمی‌گیرند به ویژه اگر زخمها در ناحیۀ مقعدی (رکتوم) یا سرویکس باشند. مرحلۀ دوم دو تا هشت هفته بعد از ظهور زخم‌ها شروع می‌شود. در این مرحله عارضه‌های پوستی قرمز رنگ و خشکی که به طور معمول روی کف دست‌ها و پاها (به ویژه در نواحی پایین پاها) مشاهده می‌شوند ظهور می‌کنند. علائم دیگری از جمله تب، خستگی، تورم غدد لنفاوی نیز ممکن است وجود داشته باشند. در صورتی‌که بیماری درمان نشود وارد مرحلۀ سوم می‌شود که ممکن است سال‌ها به طول بیانجامد. در مرحلۀ آخر 15 درصد افراد ممکن است صدمات بافتی، تخریب قلب، چشم، مغز و سیستم عصبی و دیگر بافت‌های بدن را تجربه کنند. درمان در مراحل ابتدایی به وسیلۀ آنتی‌بیوتیک‌ها (پنی سیلین) انجام می‌شود و در صورتی‌که بیش از یک سال فرد درگیر بیماری باشد، درمان بیشتر طول می‌کشد. در صورتی‌که بیماری باعث درگیری سیستم عصبی شده باشد نمونۀ مورد آزمایش از مایع مغزی- نخاعی تهیه می‌شود. روش‌ها و آزمایش‌های مختلفی جهت غربالگری و تشخیص بیماری وجود دارد. جهت غربالگری از آزمایش VDRL و جهت پیگیری پاسخ به درمان از آزمایش RPR استفاده می‌شود.

نتیجۀ مثبت آزمایش نشانگر وجود آلودگی فعلی یا قبلی می‌باشد و نتیجۀ منفی نمی‌تواند نشانۀ عدم آلودگی به باکتری می‌باشد به علت اینکه اغلب روش‌های آزمایش، تولید آنتی‌بادی بر علیه باکتری را می‌سنجند. بعد از حدود سه ماه که از ورود عامل بیماری‌زا به بدن گذشت میزان آنتی‌بادی‌ها قابل تشخیص می‌شوند و در صورت درمان آلودگی، آنتی‌بادی‌های تولید شده تا سال‌ها در بدن باقی می‌مانند. از این رو انجام آزمایش‌های RPR یا VDRL می‌توانند در مرحله دوم بیماری سودمند باشند.

* مقادیر طبیعی:

 

توضیحات

محدوده طبیعی

آزمایش

 

منفی

RPR

 

منفی

VDRL