mrcp

نقش MRCP در تشخیص کله‌سیستیت حاد مورد ارزیابی قرار گرفته که حساسیت آن نسبت به سونوگرافی برای تشخیص سنگ‌های مجرای سیستیک بسیار بیشتر است، اما برای تعیین ضخامت دیواره کیسه‌صفرا، حساسیت پایین‌تری نسبت به سونوگرافی دارد.

پانکراتیت و سرطان پانکراس
انجام MRCP در بیماران مبتلا به پانکراتیت حاد، برای ارزیابی سنگ‌های باقی‌مانده در مجاری صفراوی و مجاری سیستیک (از علل احتمالی ایجاد بیماری)، مفید است. از سویی، بررسی مجاری پانکراتیک و تعیین وجود سیست را در اطراف پانکراس آسان می‌نماید، اما ERCP در بیمارانی که پانکراتیت ناشی از سنگ کیسه صفرا دارند (به دلیل اقدامات درمانی قابل انجام حین ERCP) ترجیح داده می‌شود.
MRCP می‌تواند divisum پانکراس را نیز تشخیص دهد، هر چند ارتباط این‌ نوع پانکراس با ایجاد پانکراتیت حاد یا مزمن، جای بحث دارد. MRCP به اندازه ERCP برای افتراق سرطان پانکراس از پانکراتیت مزمن، دقیق است. امروزه از MRCP تقویت شده با سکرتین،  به‌طور گسترده‌ای برای ارزیابی عملکرد برون‌ریزی پانکراس و تشخیص زودهنگام پانکراتیت مزمن استفاده می‌شود. تحریک با سکرتین برای تصویربرداری از مجاری صفراوی کاربردی ندارد. MRCP در مقایسه با ERCP در شرایط خاص ارجح است. این شرایط شامل بیمارانی است که انسداد دهانه خروجی معده یا دئودنوم دارند، تحت جراحی بیلروث II قرار داشته‌اند یا شرایطی که به قطع مجاری منجر شده و نتیجه آن، فقدان  کارایی ERCP برای ارزیابی مجاری می‌باشد. از سویی MRCP برای تشخیص انسدادهای مجاری صفراوی که عارضه پانکراتیت مزمن است، نیز مفید است.

خلاصه ...

کلانژیوپانکراتوگرافی با رزونانس مغناطیسی یا MRCP، یک روش غیرتهاجمی برای ارزیابی مجاری صفراوی داخل و خارج کبدی و مجرای پانکراتیک است.
 برخلاف ERCP، برای انجام MRCP نیازی به مواد حاجب جهت نمایان‌کردن سیستم مجاری نیست، بنابراین موربیدیتی همراه با آن دیده نمی‌شود. در هر حال باید توجه داشت که MRCP اجازه هیچ‌گونه مداخله درمانی را نمی‌دهد، مانند درآوردن سنگ، قرار دادن استنت یا بیوپسی گرفتن.
 دقت MRCP و نقش بالینی آن، بستگی به موارد کاربرد کلینیکال تعریف شده برای آن دارد.

منبع: نشریه سپید شماره ۱۵۸ و ۱۶۰، دکتر شادی کلاهدوزان

/ 0 نظر / 33 بازدید