پسودوکیست‌


پسودوکیست‌هاى پانکراس تجمعاتى از مایع همراه با کپسول هستند که غلظت‌هاى بالائى از آنزیم دارند و از پانکراس منشاء مى‌گیرند. دیواره‌هاى یک پسودوکیست از فیبروز التهابى غشاهاى صفاقی، مزانتریت و سروزال تشکیل شده که از گسترش پیدا کردن شیرهٔ پانکراس جلوگیرى مى‌کند. واژهٔ پسودوکیست بیان‌کنندهٔ این مطلب است که پسودوکیست پوشش اپى‌تلیالى ندارد، در حالى‌که کیست‌هاى واقعى با اپى‌تلیوم پوشیده شده‌اند.
دو فرآیند متفاوت در پاتوژنز پسودوکیست‌هاى پانکراس دخالت دارند. بسیارى از پسودوکیست‌ها از عوارض پانکراتیت حاد شدید هستند. در این موارد، در اثر نشت شیرهٔ پانکراس و نکروز بافتی، تجمعى از مایع استریل تشکیل مى‌شود که با بهبود التهاب نیز برطرف نمى‌شود. عفونت بعدى در این تجمعات به‌جاى پسودوکیست، باعث بروز آبسه مى‌شود. در سایر بیماران، به‌خصوص الکلى‌ها یا مصدومان، پسودوکیست‌ها بدون پانکراتیت حاد قبلى بروز مى‌کند.


پسودوکیست‌ها در حدود ۲% از موارد پانکراتیت حاد دیده مى‌شوند. کیست‌ها در ۸۵% از موارد منفرد و در سایر موارد متعدد هستند.


تشخیص پسودوکیست زمانى مطرح مى‌شود که بیمار مبتلا به پانکراتیت حاد پس از گذشت یک هفته از شروع درمان، بهبود پیدا نمى‌کند، یا زمانى که پس از بهبود موقت، علائم عود مى‌کنند.
صرف‌نظر از چگونگى مرحلهٔ پرودرمال، درد شایع‌ترین یافته است. تب، کاهش وزن، حساسیت، و تودهٔ قابل لمس در حدود نیمى از بیماران یافت مى‌شوند.


اندیکاسیون‌هاى اصلى براى درمان پسودوکیست‌هاى پانکراس عبارتند از بهبود پیدا کردن علائم و پیشگیرى از عوارض. در صورتى‌که بیمار بدون علامت باشد و یا اینکه شواهد رادیولوژیک مبنى بر بزرگ‌شدن کیست (و صرف‌نظر از اندازهٔ آن) وجود نداشته باشد، زیر نظر گرفتن بیمار بدون اقدام درمانى خاص روش نامعقولى نیست، و تعدادى از کیست‌هاى درمان‌نشده، خود به‌خود پس از چندماه بهبود مى‌یابند. درناژ به‌ کمک سوند در این مرحله اقدام بى‌فایده‌اى است؛ و درناژ داخلى کیست به روش جراحى ممکن است مشکل یا حتى غیرممکن باشد. علاوه بر این، براى کیست‌هاى بزرگتر از ۵ سانتى‌متر معمولاً درمان به روش انتظار ارجحیت دارد (در صورتى‌که کنترااندیکاسیونى نظیر بیمارى خطرناک همزمان وجود نداشته باشد)، لازمهٔ اجراء این روش، پیگیرى درازمدت با اولتراسونوگرافى یا CTاسکن مکرر است که از خطر بروز عوارض (اگرچه بسیار کم است) مى‌کاهد


نکته مهم در این بیمار این است که درجه حرارت به صورت دقیق و استاندارد چک شود که بیمار با عفونت از بیمارستان مرخص نشود که دوباره با عوارض عفونت یا پارگی کیست به بیمارستان مراجعه کند..........

/ 0 نظر / 37 بازدید